Hubbard serie 3 — IBM Nighthawk, 72 fermionmodi en onze lokale snelheidsbenchmark.
Kunnen we als student-/hobbyproject met een quantumcomputer onze eigen klassieke computer verslaan op geregistreerde rekentijd? Deze derde Hubbard-serie volgt die concrete vraag: van fermiontheorie en mapping naar 72 modi op IBM Nighthawk, foutmitigatie en de lokale circa 20x tijdsverhouding.
De claim is bewust precies: ongeveer twintig keer minder geregistreerde QPU-tijd dan de rekenkerntijd van onze huidige klassieke chi64-baseline. Dit is nog geen gelijke-nauwkeurigheids- of end-to-end-voordeel. Beide interpretatiegrenzen worden naast de resultaten uitgelegd.
Leesvolgorde
- Deel 1: Een laptop als tegenstander: ons Nighthawk-project
- Deel 2: Wat betekent U=8-dynamica? Het volledige fermionmodel
- Deel 3: Van 2D-rooster naar hardware: mapping en circuitdiepte
- Deel 4: Kleine pilots: ligt het aan shots of aan het circuit?
- Deel 5: Readout, ZNE, PEC en TFLO: wat hebben we werkelijk gebruikt?
- Deel 6: Onze 6×6-resultaten: lading, spin en doublons
- Deel 7: Circa 20x: onze lokale snelheidsmijlpaal precies uitgelegd
- Deel 8: Hoe dicht zitten we bij Google en de Bonsai-resultaten?
- Deel 9: Van een snelle run naar een betrouwbaar antwoord
Eerdere series en bronmateriaal
De negen artikelen zijn hieronder toegankelijk. De bijbehorende GitHub-repository blijft privé; toegang tot het onderzoeksarchief vereist toestemming. De eerdere Hubbard-series blijven beschikbaar.


